Do pobrania:

Formularz zgłoszeniowy (pdf)

Regulamin (pdf)

Program Akademii Filmowej Kino z Klasą 2018/2019 (pdf)

Daty i godziny projekcji:

Istnieje możliwość indywidualnego doboru terminów spotkań.

Cennik:

Karnet - 5 spotkań w cyklu: 60-75 zł
w zalezności od liczebności grupy

Zgłoszenia:

Anna Kurda
tel: 694 888 375
e-mail: akademia@kinozklasa.edu.pl

Miejsca projekcji:

Kino Agrafka


Wyświetl większą mapę

Kino KIKA


Pokaz KIKA na wiekszej mapie

SZKOŁA PODSTAWOWA KLASY 8 i GIMNAZJUM

cykl: Trudne tematy

Cykl prowokujący do refleksji nad kwestiami wyboru moralnego, odpowiedzialności za siebie i innych, granic wolności i możliwej ingerencji w życie drugiego człowieka. Dobór różnorodnych filmowych form - od lalkowej animacji do epickiego filmu biograficznego - ma na celu połączenie dyskusji na tematy etyczne z przekazaniem wiedzy o teorii i historii kina.

Lekcja 1: Ucieczka z narkotykowego zombielandu

Najlepszy
NAJLEPSZY | Najlepszy
reż. Łukasz Palkowski, Polska 2017, 110'

"Najlepszy" to wyróżniona Nagrodą Publiczności na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, nawiązująca do najlepszej hollywoodzkiej tradycji filmu biograficznego opowieść o życiu i sportowej karierze Jerzego Górskiego, mistrza świata w podwójnym triathlonie, który wygrał walkę z narkotykowym nałogiem. Twórcy przedstawiają całą drogę młodego człowieka - od kontrkulturowego buntu i zachłyśnięcia się urokiem anarchizujących wybryków, przez bolesny, wieloetapowy odwyk i resocjalizację w Monarze pod okiem Marka Kotańskiego (Janusz Gajos) po stworzenie rodziny i międzynarodowy sukces.

Na siłę oddziaływania tej produkcji składa się talent Łukasza Palkowskiego, reżysera m.in. filmu "Bogowie" (2014) oraz charyzma Jakuba Gierszała, jednego z najciekawszych polskich aktorów młodego pokolenia. "Najlepszy" bez niepotrzebnego moralizatorstwa będzie pełnił rolę antynarkotykowej prewencji. Wątek uzależnienia jest przez twórców ukazany z bezkompromisowym, fizjologicznym naturalizmem, a jednocześnie zobrazowany przy użyciu efektownych metafor bliskich młodym odbiorcom (należy do nich poetyka horrorów o zombie). Dzięki temu film ma szansę stać się polskim odpowiednikiem tak kultowych dzieł, jak Requiem dla snu (2000, reż. D. Aronofsky). Jednocześnie sukces młodego sportowca sprawia, że dzieło Palkowskiego to obraz dodający nadziei i inspirujący do walki ze słabościami.

Lekcja 2: Elegia na koniec świata

Hotaru no Haka
GROBOWIEC ŚWIETLIKÓW | Hotaru no Haka
reż. Isao Takahata, Japonia 1988, 89'

W Japonii trwa druga wojna światowa. Dumny, niezależny nastolatek Seita, syn walczącego na froncie oficera oraz jego mała siostrzyczka Setsuko tracą w bombardowaniu matkę. Pozbawiony środków do życia, poróżniony z rodziną chłopiec decyduje się sam zaopiekować delikatnym dzieckiem. Wyobraźnia dziewczynki przekształca wojenny koszmar w baśniowy, sentymentalny obraz. Rodzeństwo nie zdoła jednak długo uniknąć konsekwencji bezdomności i głodu.

Klasyczna już animacja "Grobowiec świetlików" na podstawie autobiograficznej powieści Akiyukiego Nosaki to prawdopodobnie jeden z najbardziej przejmujących antywojennych obrazów, jakie powstały kiedykolwiek. Jej wyjątkowość polega na wykroczeniu poza prostą dychotomię: niewinne ofiary - okropności wojny. Unoszący się ambicją Seita, który jest w stanie zaryzykować zdrowie i życie siostry, aby tylko nie znajdować się na niczyjej łasce, reprezentuje charakterystyczny dla swej kultury kodeks honorowy. Zachowanie bohatera ilustruje także problem ignorancji i naiwności, które prowadzą do złej oceny sytuacji i w jej wyniku do tragedii. Ambiwalencja postawy chłopca zestawiona z krystaliczną niewinnością i słodyczą jego siostry dają asumpt do dyskusji o winie i odpowiedzialności dzieci podczas militarnego konfliktu. Piękna, tradycyjna animacja stworzona w legendarnym japońskim Studiu Ghibli podkreśla jeszcze koszmar oglądany dziecięcymi oczami.

Lekcja 3: Lalkowa baśń o tolerancji

Isle of Dogs
WYSPA PSÓW | Isle of Dogs
reż. Wes Anderson, Niemcy/USA 2018, 101'

Akcja "Wyspy psów" rozgrywa się w Japonii, w niedalekiej przyszłości. Skorumpowany burmistrz fikcyjnego miasta Megasaki postanawia wykorzystać szerzącą się wśród czworonogów epidemię psiej grypy, aby doprowadzić do eksterminacji całej populacji. Zwierzęta wywożone są na wyspę będącą jednocześnie wysypiskiem śmieci. Na miejsce zesłania domowych ulubieńców przybywa nastoletni Atari, który poszukuje swojego ukochanego psa-strażnika. W realizacji zadania pomaga mu grupa czworonogów, spośród których wyróżnia się Chief - zaprawiony w bojach, niechętnie nastawiony do ludzi psi włóczęga. W miarę postępów misji między zamkniętym w sobie, pełnym determinacji chłopcem a jego towarzyszem tworzy się silna więź.

Najnowsza animacja Wesa Andersona to drugi, po "Fantastycznym Panu Lisie", pełnometrażowy lalkowy film animowany reżysera, dowodzący po raz kolejny zamiłowania twórcy do autorskich, spójnych estetycznie światów, wyrafinowanej kompozycji kadru, stylistyki retro (tu w oryginalnym wydaniu retro futuro) i pozornie niewinnej formy. Wykorzystując atrakcyjną wizualnie animację autor przemyca szereg pytań o społeczne lęki i uprzedzenia wobec inności, aktualne tematy związane z emigracją i uchodźcami, refleksję nad możliwością porozumienia pomimo kulturowych i językowych barier. Jednocześnie "Wyspa psów" pozostaje - jak cała twórczość amerykańskiego reżysera - ironiczną, ale pełną sympatii dla outsiderów i ekscentryków opowieścią o tym, że każdy ma szansę na przybraną rodzinę złożoną z podobnych sobie dziwaków, jeśli tylko nauczy się akceptować zarówno ich, jak i siebie samego.

Lekcja 4: Traktat o podstawach etyki

The Place
THE PLACE | The Place
reż. Paolo Genovese, Włochy 2017, 105'

Nierzucająca się w oczy kafejka, samotny człowiek przy stoliku. Co jakiś czas ktoś się do niego przysiada. Opowiada o życiowych trudnościach. Okazuje się, że tajemniczy osobnik jest w stanie rozwikłać każdy problem, ale nie za darmo. Petentom zleca jako zapłatę drastyczne misje, często związane albo z krzywdą osób trzecich albo z całkowitą zmianą życia "klienta". Niewidomy młodzieniec pragnący odzyskać wzrok dostaje polecenie zgwałcenia kobiety. Żona umierającego mężczyzny w zamian za życie ukochanego ma podłożyć w publicznym miejscu ładunek wybuchowy. Zakonnica z kryzysem wiary znów poczuje obecność Boga, gdy złamie śluby i zajdzie w ciążę.

Kim jest nieznajomy - aniołem, diabłem, surowym starotestamentalnym Stwórcą, uosobieniem ślepej siły wpływającej na ludzkie losy? "The Place" to kameralny dramat, który przypomina akademicką egzemplifikację etycznych dylematów. Przeźroczysta forma i ograniczenie akcji do tytułowej kawiarni sprawia, że widz całkowicie koncentruje się na udręczonych bohaterach i pokusach, którym są poddawani. Film Paolo Genovese jest ponadczasową, egzystencjalną przypowieścią o ludziach w sytuacji granicznej oraz punktem wyjścia do dyskusji o uniwersalnych normach moralnych, pojęciu wolnej woli, sartrowskiej koncepcji wolności jako przekleństwa i ciężaru. To również okazja do teologicznej refleksji nad różnymi koncepcjami najwyższej istoty - od teistycznej wiary w opatrzność do gnostyckiego lęku przed złym demiurgiem.

Lekcja 5: High-tech love story

Eye on Juliet
OKO NA JULIĘ | Eye on Juliet
reż. Kim Nguyen, Francja/Kanada/Maroko 2017, 96'

Młody chłopak mieszkający w Detroit nie ma zbyt wdzięcznej pracy. Nocami monitoruje za pomocą dronów rurociągi naftowe w północnej Afryce. Próbuje jednocześnie poradzić sobie ze smutkiem po rozstaniu z partnerką. Podczas jednej z wart jego uwagę zwraca piękna tubylcza dziewczyna wychowana w tradycyjnej, restrykcyjnej rodzinie. Obserwując nieznajomą stopniowo odkrywa jej tajemnice: zakazany związek i przygotowania do niechcianego, zawieranego z woli starszych małżeństwa. Bohater coraz bardziej angażuje się w historię 'damy w opałach' i decyduje się pomóc jej w ucieczce do Europy.

"Oko na Julię" to kameralny melodramat, którego twórcy z prostotą i empatią podejmują ponadczasowy, romantyczny wątek dwóch pokrewnych dusz, które muszą się spotkać niezależnie od dzielącej je odległości. Jednocześnie osadzają oni miłosną historię w realistycznie oddanym kontekście społecznym - z jednej strony jest to emocjonalna pustka i izolacja indywidualistycznego Zachodu, z drugiej granice stawiane kobiecej emancypacji przez kulturę Islamu oraz zamknięty mikrokosmos małych, wywodzących się z plemiennej tradycji społeczności. Sentymentalna niewinność opowieści o rycerzu ratującym ukochaną zostaje ponadto zakłócona przez kontekst podglądania i wdzierania się w prywatność dziewczyny, umożliwiony przez nowe technologie. Ta ambiwalencja oraz sam charakter relacji zapośredniczonej przez dron stanowi bardzo aktualną inspirację do rozmowy na temat roli nowych mediów i zaawansowanych technologii we współczesnych związkach i kontaktach ze światem w ogóle.